Tuesday, August 2, 2016

ඉගිලෙන්න බැරි වෙන්න තටු කපන්න දන්න කලා කරයෝ ඉන්න රටක කලාවක් දියුණු වෙන්නේ නැ කියලා මට හිතුනා.කාලා කාරයේ එකෙකුට එකෙක් නැති කතාවක් මම මිට පෙර දැනගෙන හිටියේ නෑ 'ඒක ඉගෙන ගත්තේ සුදර්ශිය ඇතුලේ ජිවත් වෙන්න පටන් ගත්ත මුල් කාලේ.
රූපවාහිනිය වේදිකාව තුල ඇම්මක් හදාගෙන ගැම්මක් තියාගෙන එකට ඉන්නවා වගේ ඉන්න කාලාකාරයේ අනිත් මිනිහගේ වැරදි ඔපමට්ටම් කරලා සමාජ ගත කරන එක පසුගිය වසර තුලදි ඉගෙන ගන්නට මට හැකිවිය.රැල්ලට කැමති අමුතු චරිතවලට අමුතු තැනක් හිමි විය.
ඇතැම් අය සිගරට්ටුවක් දල්වාගෙන පැය ගණනක් ගහක් යට පුටුවකට වෙලා ඉන්න එක සමන්යන සිදු විමක් විය.විටෙක මා සමග කතා කරන ඔවුන් තම ජවිතය තුල ඇති අත්දැකිම් අඩම්බරයෙන් පවසන්නට විය.එම අත්දැකිම් ඉතා සුන්දර බව පැවසිම හමුවේ තවත දිනක තවත් කතාවක් කියන්නට සුදානමක් ඇති කර ගන්නා බව මා හොදා කාරවම දැන සිටියෙමි.
දින මාස ගණන් ගෙවි ගොස් ඇත.හරිහමන් ඉලක්කයක් නොපෙනේ.ප්‍රියදේව පිළිබද විශ්වාසය දිනෙන් දින බිද වැටෙනුයේ ඔහු තම ජිවිතයද නළු කමකට ගෙන තිබෙන නිසාවෙනි.මිට වසරකර ඉහත දුටු මිනිසා මිය ගොස් ඇත.මාස කිපයක සිට ප්‍රියදේව තම පංතියට එන්නේ නැත.ගෝල නඩය තමන් දන්න දේ අනුව කණ්ඩායම මෙහෙවයි.ප්රිකයදේව පිළිබද ප්රිපයදේව නියෝජනය කරන නළු නිලියන් පවා විවිධ අදහස් දක්වයි.එය ඇත්තද නැත්තද යන්න සොය වෙහෙස විමට මා හට සිත් නොවිය.
අටට එන්න බැරි උන් මෙ වැඩෙට නැවට කමක් නෑ පාරක්කුවෙලා එනවා මොන මගුලට එනවද,මෙකට කැපවිමක් ඕනෑ නැත්නම් මේ වැඩේ කරන්න බෑ පොලිමට හිටගෙන ඉන්න කොල්ලන කෙල්ලන් තුස්නිම් භූතය.නමුත් කුමක් කීවත් කරත් හිනා වෙන නඩයක් මේ අතර විය.විටෙක් අමුතු විකාර පැලැන්තියක් නියෝජනය කරන්නට ඔවුනට උවමනා විය.ඔවුනට වැඩි දන්න පිරිසක් නැති තරම්ය විටෙක් ඇතැම් අය පච්චල් කරන්නට පහලට දමන මේ අය ඒ තුලින් මහත් විනෝදයක් සතුටක් වින්දෙය.
ප්‍රියදේව තම හිතවත් කම මේ අය වෙනුවෙන් වැය කරනුයේ වංශක්කාර ලිලාවෙනි.කුමක් කරත් ඔවුනට ලැබෙන තැන අනිත් පංතියට එන පිරිසට ලැබෙන්නේ නැත.ඔවුන් පංතිය පවත්වාගෙන යන්නට මුදල් වැය කරන පිරිසක් පමණි එයින් වැඩ ගන්නේ ඉදිරියට එන්නේ සිමිත පිරිසකි.
ප්‍රියදේව අයියා මෙතනට එන්න කොච්චර දුක විදලා තියෙනවාද .උඹලට හැම එකක්ම විහිළු කිසිම දෙයක් වැදගත් නෑ .සල්ලි හොයන්න ඒ කාලේ නොකල දෙයක් නෑ , දුක් විදලා තමයි අද මේ තත්ත්වෙට අවේ.උඹලා නම් කිසිම දවසක හැදෙන්නේ නෑ .එසේ කියු අසංක නැවත වරක් ශරිරික ව්‍යයාම සදහා නියෝග නිකුත් කරන්නට විය.මිට වසර කිපයකට පෙර පංතිවලට පැමිණ ප්‍රියදේවගේ පස්සේ ගැවසුන බැවින් ඔහුට ලැබුන නළුකම නම් ප්‍රියදේව නැති විටෙක පංතියේ වැඩ කිරිමය.එතරම් උස නොවු ඔහු තමන්ගේ මානය තුල දැවැන්ත බවක් ගොඩ නැග ගන්නට උත්සහ ගන්නෙකි.වසර ගණනක් කොළඹ පිනුම් ගැසු ඔහුට කල හැකිවු එකම දෙය මෙය විය හැකිය.
සියල්ල ඔහු දැක්කා මෙන් කියන හැටි අපුරුය ,ප්‍රියදේව ලෝකයේ විදපු දුක් අප විදිය යුතුද, ප්‍රියදේව කල කී දැ අප කල යුතුද ,අපද ප්‍රියදේව විය යුතුද කියා මට සිතේ.කිසි විටකත් නැත ප්‍රියදේව කල දේ අගයන්නට කරන දේ අගයන්නට මට සිත් නොවිය.ලිදට වැටුන මිනිසා ළිං කටින් පැමිණීය යුතුය.මා ද ආ මග ගැන තැවෙමින් විදවමින් හෝ ගොඩ විය යුතු බව හැගෙන බැවින් කොළඹ අපාදුක විදිමි.අනුනගේ ඉදුල් කමි.
විටෙක මහ පිස්සුවක් හැදුන මානසික රෝගියෙක් වැලදුන අයෙකු බවට පත්ව ඇති බවක් දැනේ. කිසිදු හරි හමන් මාවතක් දකින්නට නැති ඉසව්වක නන්නත්තාරව ඇවිද යන වගක දැනේ.අතේ ඇති මුදල් වැය කර කොළඹ එන් යන වාරයක් පාසා හිගන්නෙකු බවට පත්ව ඇති බවක් දැනේ කිසිදු වෘතියක් නැති නළුවෙකු විමට පමනක් කැප වෙන මනසක් පමනක් හිමි මට වියදම් සොයා ගැනිම මහත් අසිරු කටයුත්තක විය .යාළුවන්ගෙන ණයට මුදල් ගෙන නැවත දිමක් සිදු කර නැත.ප්‍රියදේව සුරංගි කැටුව මා හට කොළඹට එන්න කියු දින මා මුදල් ගෙවන්නේ කෙසෙද යන්න ඇසු විට දුන් පිළිතුර වුයේ ඒවා පස්සේ බලමු .වැඩේ කර ගන්න යනුවෙනි.
මුළු ඇගම කරකවා සොලවා පලමු වරුව නිම කල අප තේ විවේකයට ශලාවෙන් ඉවතට යන්නට විය.අකලංකත් මාමත් කැන්ටිම පැත්තට ගියේ කුමක් හෝ පානය කර මහහන්සිය නිවා ගැනිමටය. අකලංක පේරාදේනියේ සිට පැමිණ කොළඹ තම ඥාති නිවසක නැති සිට සුදර්ශියට පැමිණේ.ඔහු ඇතැම් විට මා වෙනුවෙන් වියදම් කරයි.එයට ඔහු කිසිදු පැකිලිමක් නොදක්වන අතර ඇතැම් විට කුස ගින්න නිවා ගන්නේ ඔහු දෙන දෙන දෙයකින්ය. පැනි බිම් බෝතල් දෙකක් සහ බිත්තර පාන් දෙකක් මිළදි ගත්ත අකලංක සහ මම කැනිටිම තුල බංකුවක හිද ගෙන එය රස විදින්නට විය.
ප්රිටයදේව ඔය වැඩේ පටන් ගන්නේ සල්ලි හොයන්න විතරයි.සල්ලි නැති කාලෙට වැඩේ පටන් ගන්නවා එච්චරයි .පව් කොච්චර දුරක ඉදලද කාලේ වැය කරලා ළමයි එන්නේ ,කැනිටිම ලග තේ කොප්පයක් තෙලගාන ප්රි යදෙවගේ හිතවතෙක් එසේ පැවසිය.ප්‍රියදේව සුදර්ශියට පැමණි විට ඔහු සමග නොයෙක් විට කතා කරනු දැකින්නට ලැබේ.
ලුම්බිණියේ අළුතින් වේදිකා ගත කරන්න නාට්‍යක දැන්විමක් ජනෙල් පියනේ අලවන්නට විය.එකා දෙන්නා එය බලන්නට ඒ අසලට රොක් වන්නට විය.
සුදර්ශියට පැමිණි පලමු දිනය අද මෙන්ම මතකය.කොළඹ කොටුවට එන විට උදේ හතට විතර ඇති.සුරංගි කලපනා ලෝකයක සැරිසරමින් නිහඩව සිටිම පුදුමාකාර සිදුවිමක පෙරනිමිත්තක් විය.මිට පෙර ඇයත් මමත් එකතු වුන හැම අවස්ථාවකම කිසිවෙකු නොසිතන සැහැල්ලුවකින් ජිවත් වුයේ සරල බව තුල සහෝදරත්වයක් ගොඩනැගිය හැකි වු බැවින්ය.නමුත් අද වෙනසක් මිස වෙනයම් කරුණක් එහි නොවිය.
ප්‍රියදේව අප දැක හදුනා ගත්තා නොව ප්‍රියදේව සුරංගි දැක හදුනාගත්තා කිව හොත් එය නිවැරදි විය. මිට පෙර ටෙලි නාට්‍යක ඔහු සමග සුළු චරිතයකට පෙනි සිටි මා අද හැබයින් සුහදව කතා කරන්න ලැබිම මහත් වු සතුටක් බව මා හට සිතිනි.කිසිවෙකු අප පිළිබද විමසුමක් නැත.සුරංගි ප්‍රියදේවදේව සමග කතාවකය මා එම කතාවට අදාල වුයේ නැත.‍
අනෙක් පිරිමි ළමුන් මෙන් මාද සැහැල්ලු ඇදුමක් ඇගලා ගතිමි.කිසිදු හැගිමක් සිතට නොදැනේ විවිධ අදහස් දරණ විවිධ වයස් කාන්ඩයේ පිරිමි ගැහැණු තම තමන්ගේ ලෝකවල සරිසරමින් සිටින්නට විය.ඇතැම් පිරිසක් එක කණ්ඩායමක් ලෙස එකට සිටින අකාරය දක්නට ලැබේ.දැන් පටන් ගමු ....හුස්ම ඉහල පහල යනවට වඩා වෙනත් යමක ගැන සිතිමට අවස්ථාවක් සිතට නැත.ආගන්තුක පිරිසක් නළුකම ගන්න කඩයකට ගොඩ උනා වගේ කියලත් මට හිතුනා .
සියල්ලන්ම සුදර්ශයේ සිමින්ති පොළව මත දිගා වී මිහිරි සංගිතයකට සවන් දෙන්නට විය.ඇස් පියා ගත් විට සංගිතය අතරින් බෞද්ධා ලෝක මාවතේ යන එන ඇදියන බස් රථවල හට රිද්මයකට මෙන් ඇසේ.කවුරුන් හෝ මා අසලින් ඇවිද යනු මට දැනේ එය ප්‍රියදේවගේ විය නොහැකිය.නව අත්දැකිම් සොයා යන තරුණයෙකුගේ බව නිස්චිතවම කිව හැක.සුදර්ශියේ බොල් සිමින්තයේ ගැටෙන පා පහරේ හඩ තවමත් නිහඩ නැත . නිහඩ තැනක ගමන් කිරිමට සුදුසු පරිදි පදම්ව නැත.
විනාඩි කිපයක් යන්නට මත්තෙන් මා හට සුව නින්දක් ලැබෙන්නට විය.පෙරදින සවස දෙකට පමන අම්පාරෙන් පිටත් වු මා බස් රථයේ ගෝෂාකරි බවත් සමග නිනදක් නොලැබු අතර අළුයම තුනට පමන අනුරාධපුරයට යන්නට හැකි වු අතර පැයකට පමන පසුව නැවත සුරංගිද කැටුව කොළඹ බලා යන්නට පිටත් විය.පැය ගණනාවක් බස් රථයේ නොනිදා පහන් කිරිමත් මහන්සියත් මනස නින්දකට යොමු කරන ලදි.කව්රුන් හෝ දැන් ඇති කියනවත් සමග මා දෙනෙත් එකවිට ඇරුණු අතර එකවිටම නැගි සිටියෙමි.කිසිවෙකු අදුරන්නේ නැති නිසාදො සිතට අවුල් සහගත බවක් දැනුනේ නැත.
අද රාත්‍රිය ගැන කිමට නොහැකිය.නවතින තැනක් නිදන තැනක් ගැන මේ වන විටත් තිරණය කර නැත.සුරංගි තම දෙමාපියන් හදුනන අයෙක් ගැන පැවසුවද කිසිවක් ගැන සිතා ගැනිමට නොහැකි විය.
ජිවිතේ පලමු වරට ලැලි ගැසු නිවාස මංඩියක් පසුකර කුඩා ජනාවසයකට ඇතුළු වුයේ සුරංගි හදුනන හිතවතුන සොයා ගෙනය.එම නිවසියන් හට අප දැඩි ලෙස කරදරයක් බව ඉතා හොදින් මා හට දැනින.කෙසේ හෝ ඔවුන් සමග රාත්රිපය ගත කරන්නට සිදුවිය.ඔහු ඉතා ප්‍රිය මනාප තරුණයෙක් විය.දරුවන් දෙදෙනෙකු සිටින ඔහු තම බිරිද සමග අලිංදයේ නින්දට ගිය අතර මා හට ඔවුනගේ නිදන කාමරය ලබාදිම සිතට දැඩි ලෙස දුකක් දැනුන අවස්ථාවක් විය.පසුදා ඔවුන්ගෙන් සමුගෙන අප නැවතත් සුදර්ශිය බලා යන්නට විය.ජිවිතය ගැන සිතන්නට විවේකයක් නැති තරම්ය.පෙරදින ශරිරයට දැනුන වෙහෙස මහන්සිය පහව ගොසින්ය.අදින් පසු දවස ගැන සිතන්නට බැරි තරම්ය.පෙරදා රාත්‍රිය ගතකල නිවසට යෑම ඔවුනගේ නිදහස් ජිවිතයට පිඩනයක් දෙන කරුනක් බව මගේ සිත මට කියයි.
ප්‍රියදේව සුරංගි හට කිප විටක් දුරකතනයෙන් කතා කරන ලදි .ඒ කුමන කරුනක් නිසා දැයි විමසිමට මට සිත් නොවිය.ඇය සිනාහ මුසු මුහුණින් ඔහුට පිළිතුරු දෙයි.විටෙක ඇය ඔහුට විහිළු කරයි.
අපි ඉක්මනට එනවා දැන් බොරැල්ලේ බස් එකට නගින ගමන් ඇය කියයි.මම කුමක් කරන්නද යන්න දැන් මට ප්රොශ්ණයක් වුවද මට දැනේන කිසිවක් ඇයට නොකිවෙමි.විනාඩි කිපයකට පසුව පැමිණි බස් රථයට නැගුන අප බි එම් අයි සි එච් එකට ටිකට් ගත්තා.
වසර කිපයක් කොළඹ යන්න එන්න පාර ඒ විදියට හැදුනේ මට විතරක් විම පුදුම සහගතය.මාස ගණනකට පසුව ප්රි යදේව සුරංගිට බොඩිමක් සොයා දුන අතර මා ඥාති නිවසක සිට සුදර්ශියට එන්නට පුරුදු විය.
සියල්ල සිදුවන්නේ කාලයත් සමග වෙනස් වෙමින් බව මා හට දැනුන වාර අනන්තය මාස කිපයකට පසු සුදර්ශියට එන යන කිපදෙනක් මා හිතවතුන් බවට පත්විය.විටෙක මා හට උදැසන ආහාරය සදහා විය පැහැදම් කිරිමට ඔවුන් ඉදිරිපත් විය.දහවල් ආහාරය සුදර්ශියට ආ කෙල්ලන් කිපදෙනෙකු අතර ඇවිද විහිළු කරමින් කුස පුරවා ගත් අවස්ථා අනන්තවිය.ඔවුන් හට හදවතින් ස්තුති කල මා දවස ගත කර ගන්නට කරුමක් කාර දිවියකට හුරු පුරුදු විය .
කිසිවෙක් මා පිළිබද විමසුවෙවත් වියපැහැදම් ගැන ඇසුවේ වත් නැත.සුරංගි ඇය විසින් තම ආහාර සහ අනෙකුත් වියදම් කෙසේ හෝ සොයා ගන්නා අයුරුත් ඉතා සතුටින් සිටින බවත් මට හැගේ .
විටෙක සුදර්ශීයට යන එන ගමන නවතා ලන්නට සිතේ.වසරකට වඩා කාලයක් ගත වුවද මා විසින් මිට පෙර ලැබු අත්දැකිමට වඩා යමක් ලබා ගත් බවක් මා හට දැනෙනට නොවිය.නළුකම මලකඩ කන බව මට දැනේ .දින කිපයක් ගත වුවද සුරංගි නොපැමිණී දින ගණන දැන මට මතක නැති තරම්ය .ඇය වෙනදා මෙන් මා සමග කුළුපග නැත කුමක් හෝ වෙනසක් තිබුන අතර එය විමසිමට කිසි විටෙක යුහුසුළු නොවිය.සමර අවස්ථාවල නංගි අද නැද්ද බං කියලා කවුරුන් හෝ ඇසුවොත් කුමක් හෝ පැවසිමට පුරුදු වුයෙමි.
සුරංගි ප්‍රියදේව සුදර්ශිය ප්‍රියදේවගේ ගෝලයින් එකම සිතුවමක් බවට පත්ව තිබේ .කුමකට මා ප්‍රියදේවගේ දුරකතන ඇමතුම විශ්වාස කලද කියා මට සිතා ගැනිමට නොහැකිය.අද වන විට ඔහු මා අතහැර දමා ඇති බවක් දැනේ .මා ඔහුට වදයකි.මා ඔහුගෙන් ලබා ගත් පාඩම නම් එය වන අතර ඔහු අවිඥානිකව සිදු කරනු ලබන ක්‍රියාවන් මා සවිඥානිකව මතකයේ රදවා ගතිමි.
රාත්‍රිය දිගුය නිදක් තියා නිදිමතක් ඇස් අසලකවත් නැත.උදැසන නිවසින් පිටව ගිය පසු නැවත එන වේලාව රාත්‍රි නවය පසුවන එක අළුත් අත්දැකිමක් නොවුන අතර ඥාති නිවසේ සියළු දොර ජනෙල් වසා විදුලි බුබුළුද නිවාදමා තිබිණ.අඩි හතක් පමන උසින් යුත් තාප්පයෙන් පැන කෙසේ හෝ අද රාත්‍රිය ගත කල යුතුවු බැවින් වටපිට බලා නිවසේ කොටසක් ලෙස ඇති ගැරජයට ඇතුළු වුනෙම් .නිවසේ කිසිවකු නැත. සිටි නම් වෙනදා මෙන් සාලයේ විදුලි පහන් දල්වා තිබිය යුතුවිය.දුරකථනද විසදි වී තිබේ.
පර්චස් දහයක පමණ ඉඩමක ඉදිකර ඇති දෙමහල් නිවසේ ප්‍රධාන දොරටුව අසල පමනක් උණ බට පදුරත් සමග එළිමහනක් ඇත.මෙම නිවසට ඉදිරියෙන් ඇති දෙමහල් නිවසේ ප්‍රධාන දොරටුව මෙන්ම එම නිවසේ සදළුතයට පැමිණි විට මා සිටින බව හොදාකරවම පෙනේ .අද රාත්‍රිය අමුතු රාත්‍රියක් බවට පත්වනු ඇත.කිසිදු දිනක අගුවක නිදා නැති මා අද අගුවක කාලය ගත කිරිමට සිදුව තිබේ .කිසිදු විදියකට කිසිවෙකුට වත් චොදනා කිරිමට මා හට අයිතියක් නැත.
නළුකම සොය කොළඹට පැමණි මා හට සිටින්නට හැකි ස්ථාන කිපයකින් එක් තැනක් ලෙස නැන්දනියගේ මෙම නිවස මා අගය කලෙමි.අද වන විට එයද අහිමි විමේ ලකුණු පහලව තිබේ.රාත්‍රි අාහාර පිළිබද සිතිම සිහිනයක් විය .කිසිවේකු නොදන්නා පළාතක ඇවිද යාම අවදානම් බැවින් සියල්ල විද දර ගැනිමට සිත්විය.දහවල් කාලයේ පානය කර ඉතිරිවු දිය බිදක් ඉතිරිව තිබිම සහනයට හේතුවක් විය.
මදුරුවන් වටකොට පහර දෙන අතර තුර මා පුහුණු විම් සදහා යොදා ගත් ඇදුමකින් මදුරුවන් එලවන්නට විය.ජිවිතයේ කිසිදු දිනක මෙවන් පිඩාවක් නොවිදි මා රාත්‍රි සිගන්නෙකු මෙන් ගත කරන්නටත් කාත් කරුවත් නැති අනාතයෙකු ලෙස සිතන්නට සිත්විය.
රාත්‍රිය දිගුය.නින්ද සොයා යෑම සිහිනයකි.
අම්පාරේ සිට මෙසේ පැමිණ ලබා ගැනිමට උත්සහ කරන අරමුණ තවමත් අපැහැදිලිය .මුලින්ම කොළඹ පැමිණ. ප්‍රියදේවගේ දෙපා අල්ලා වදින විට ඔහු නොවදින ලෙස කිවාද මා වැන්දෙමි .ගුරුවරයෙක් මෙන්ම මෙරට ප්‍රථාපවත් චරිතයක් ලග සිටින්නට ගැවසෙන්නට ලැබිමේ සතුට මා විදින්නට වුයේ එසේය.
අනුරාධපුරයේ සිට පැමිණි සුරංගිට පමනක් බෝඩිමක් ලැබිම ඇතැම් අය විවිධ අදහස් දැක්වුවද ඇයගේ ආරක්ෂාවට එය සිදු කල බවත් මා තවත් ඥාතියෙකු ගේ නිවසේ නවතැන් ගන්නා බවත් පැවසුවෙමි.ඇතැම් අය එය පිළිගත්තද බොහෝ පිරිසකට එය අමුතු කතාවක් වන බව මා හට දැනින.
වෙනදා මෙන් සුරංගි මා සමග කතා කිරිම අඩුවක් ඇති බවක් මා හට දැනෙනට විය එය .වෙනත් කෙල්ලන් මෙන් නොවු අතර ඉතා සමිප සහෝදර කමක හිස්තැනක් පමනක් විය.ඇය පිළිබද කිසිදු විට වැරදි අවබෝදයක් සිතට නොගත් මා යා යුතු ඉසව්ව පිළිබද පමනක් සිතන්නට විය.
කිප අවස්ථාවකදිම පාළු ක්‍රිඩා පිටියකට හෝ පාර්ලිමෙන්තු ක්‍රිඩාංගනයට ප්‍රියදේව සමග යාමට සිදුවිය.ඒ සමග සුරංගිද එක්විය.ප්‍රියදේවගේ ලෝකයේ සිටින් බෝතල් කොලුවන් එකෙක් ඒ අතර සිටිම සමන්‍ය දෙයක් විය.කීප අවස්ථාවකම ඔවුන් ක්‍රිඩා පිටියේ සෙල්ලම් කරමින් සිටි අය සමග සහදව ක්‍රිඩා කරන්නට විය.මේ සියල්ල අතර ප්‍රියදේව සුරංගි සමග තනිව කතා කරනු ලබයි.කිසිදු සිදුවිමක් පැහැදිලි නැත.මේ පිළිබද විමසු සෑම අවස්ථාවකම සුරංගි පවසා සිටියේ ඔයා සර්ව සැක කරනවා නේද යනුවෙනි .එය විටෙක් අසොබන යයි මට හැගේ .යමක් සිදුවුව හොත් ඇගේ දෙමාපියන් හට කුමක් කියන්නද යන්ද මා හට ගැටළුවක් විය.
මදුරුවන්ගෙන් මා විදින පිඩාව මදක් අඩුවී තිබේ .කොහෙදෝ සිට සුළං පොදක් ඇග සිතල කර හමායයි.සිතුවිලි සියල්ල එක දිගට සිහියට නැගේ විටෙක සියල්ල අතැර දමා යන්නටද සිතේ .කාලය ශ්‍රමය ගගට කැපු ඉනිසේ ඵලක් නෙලැබේ යන්නද සිතට නැගෙ.වසරකට වැඩි කාලයක් මේ දුක විදී.
සිතුවිල අඩුව් නැතිව සිතට නැගේ නින්දක් අසලකවත් නැත.පසුදින නැවත් වරක් සුදර්ශියට ගොස් පුහුණුවිම් වල යෙදිය යුතුය.නිදිමරමින් එය සිදු කිරිම පිළිබද ගැටළුවක් නැත.අම්පාරේ සිට පැය දහයක් පමන අළුයම වන තුරු බස්රථයේ පැමිනේන මා හට එය සමන්‍ය අත්දැකිමකි .අළුයම පහන් විම ආරම්භ වි තිබේ .අවට කපුටන් කුරුල්ලන් කෑ ගසන හඩ ඇසේ .ඉදිරි දෙහල් නිසේ හිමිකරු සුපුරුදු පරිදි ගුවන් විදුලියේ පිරිත දැමිමත් සමග මා සිටි ඉරියව් වෙන්ස කර රථය නවතා දැමන ගරාජයේ කොට සිමින්ති බැම්ම මත් හිද ගතිමි.එවිට මා සිටින බවක් ඔහුට නොපෙනේ .හයයි තිහ පමන වන විට නිවස තුල මුළුගැන්ගේ පිගන් කොප්ප ගැටෙන හඩ ඇසේ.නැන්දනිය අවදිවී දහවල් උදැසන සහ දහවල් අාහාර පිසින්නට පටන් ගෙන තිබේ .දොරට තට්ටු කල විට ඇය දොර අරිනු ඇත එසේ වුව හොත් කුඩා දරුවා ඇහැරෙනු ඇත.එවිට ඇයට ආහාර පිසිමට නෙහැකි වනු ඇති බව මට සිතිණ.
හයයි තිහට පමණ ඇය නිවසේ දෝර අරන්නට විය.එවිට මා දුටු නැන්දනිය විමතිය පලකර ප්‍රශ්ණ කිපයක් ඇසුවේ .කිසිවක් නොදන්නා ලෙසය.නිවස තුලටගිය මා මුවකට සොදාගෙන් වෙනත් ඇදමකින් සැරසි නිවසින් පිට විමට සුදානම් විය.ඇය තේ එකක් සදා බෙන ලෙස මා හට පැවසිය.ඒ සමග නිවසින් පිටවු මා රාත්‍රිය ගත කිරිමට වෙනත් තැනක් සොයා ගැනිමට කලයුතු ක්‍රියාකරකම් ගැන සිතන්නට විය.දින කිපයක් සිටි නිවසේ වෙනසක් තිබේ.මා ඔවුනට කරදරයක් බව වටහා දිමට ඔවුන් ගන්නා උත්සහය මා නොදන්නා සේ ඉවසා කටයුතු කලේමි .
උදැසන නවයට ඔන්න මෙන්න තිබියදි සුදර්ශියේ ශාලාවට පිවිසි මා සුපුරුදු ක්‍රියා කාරකම් වල යෙදෙන්නට විය.ප්‍රියදේව දුම්වැටියක් මුවග රදවමින් කිපදෙනෙකු සමග කතාවකය.සුරංගිද පැමිණ එකිනෙකා සමග හුරතල් වන අකාරය දුටු මා නොදැක්කා සේ කටයුතු කලේමි .මා කුමක් කරමින් සිටිද යම් ගැටළුවක් ද යන්න ඇසිමට පවා ඇයට හැකියාවක් නැත.ඇය කොළඹ සුරංගි බවට පත්ව තිබේ.අනුරාධපුරයේ සිට මා සමග ප්‍රවේසමෙන් පැමිණි සුරංගි ආගිය අතක් නැත.මා රංගනය හදරන ක්‍රමයේ වෙනසක් සිදුව තිබේ අවිඥානිකව සියල්ල සිදු කරමින් සවිඥානිකව දරාගන්නට වෙර දැරුවෙමි.ප්‍රියදේව මා නොදුටු අයුරින් සිටින්නට උත්සහ ගන්නා බව මා හට දැනින කිසිම අයුරකින් සියල්ල විමසිමක් කිරිමට අවස්ථාවක් නැත....රංගනය නම් නිහඩව සිටිම හා ඊලග කුතුහලය නිර්මානය කිරිම බව මා දනිමි.නිහඩව කාලය ගතවේ ....වෙනත් අරමුණු අතර සිටි කළු කෙට්ටු ශරිරයක් ඇති සිනමාව පිළිබද උනන් දුවක් ඇති .සමන්ත කුමක් හෝ කරන්නට කුමක් හෝ කියන චරිතයක් විය.ඔහු සමග චේතනා සිටි ඇය සුදු පැහැති හින්දැරි තැනත්තියකි .ඇය තම ජිවිතය ගැහැණියකට වඩා පිරිමි චරිතයක් බවට ගොඩනගා ගනිම්න් සිතන්නට උත්සහ දරයි.
සුදර්ශියේ සුදු කොඩි දාපු දවසක්. ප්‍රේමසිරි කේමදාස ආදාහන උත්සවයට යන්න සුදානම් වු සියළු දෙනා අතරින් මා ඉවත්ව නුගය ලගට ගොස් දහදිය සොදාහැර මම සුපුරුදු පරිදි අම්පාර බලා යන්නට සැරසුණේමි .සුදර්ශයේ වෙනදා තිබු අරගලය අද නැත වෙදා පුංචි පුංචි උන් බාල මහළු සියළු දෙනා කුමක් හෝ කරුනකට මේ භූමිය වෙත පැමිනේ.අද මහ මුසල ගතියක් වට පිටාව පුරාවට පැතිර ඇත.කහ පැහැ ගැන්වු නුග පත්‍ර කිපයක් එක විට බිමට පතිත විය.මා හැද සිටි දහදිය ගද පිරි ඇදුම් කිපය නවා බැගය තුලට දමා ගත්තේ නැවත් වරක් මම තනිවම සුදර්ශයෙන් නිවස බලා යන දිනය තව පැය කිපයකින් නිමා වන බැවිනය.
අම්පාර බලා යන බස් රථයේ ටිකට් පත මිළදි ගත් විට නැවත හෙට උදැසන නිවසට යන තුරු කිසිවක් කැමට මා අතේ මුදලක් නොවිය.ජිවිතයේ දුෂ්කරමි රාත්‍රිය වන්නේ පැය ගණනාවක් නිරාහරව සිට යන ගමනය එය තව දුරටත් වැඩි වන්නේ රාත්‍රියේ බස් රථය හෝටලයක් ඉදිරිපිට බවතවන විටය.ආහාර වල සුවද කුසගින්න තවදුරටත් දුෂ්කරක්‍රියාවක් බවට පත් කරයි.මේ අත්දැකිම විදිම මා තව දුරටත් සිදු කල යුතුද යන්න පිළිබද මේ වන තුරු තිරණය කර නැත.
ජිවිතය හමුවේ දක්ෂ නළුවෙකු වු මා මෙරට දැවැන්ත නළුවෙකු හමුවේ නළුකම හැදැරිම විහිළුවක් බවට පත්ව තිබේ .ඔහු විටෙක් පා කුමක් හෝ කරුනක් නිසා විමර්ශනය කරනු මා හට දැනේ .එක් දිනක් ප්‍රියදේව අපුරු යෝජනාවක් කරන්නට විය කතා බස් අතර ඔහු ඔහුගේ ජිවිතයේ නළුවෙකු වන්නට වින්ද දුක පැවසිය.ඔහු සේම කිපදෙනෙකු තම ජවිතය වමාරන්නට විය.එකවිට මා දෙස හැරුණු ප්‍රියදේව එන්න කියන්න තමන් ගැන ,
මම සියල්ල කියන්න හිතුවත් මොනවා කියන්නද අම්පාරේ ඉදලා හදා ගත්ත මගේ සුන්දර ළමාවිය ජිවිතයේ අද කොළඹ රැවටිලි ඇවටිලි අතර සිරකර ඇත.
මම කියන කතාව පටිගත කරන්නට මා පසු පස සිටි ප්‍රියදේවගේ මනමාල කොළුවා සුදානම් වු සැටි මා දැක්කද නොදැක්කා සේ මම මගේ කතාව කියන්නට විය.ප්‍රියදේව ආපනශාවේ එළිමහනේ තේ කොප්පයක රස බමින් සිටි පටිගත කල හට පටය ප්‍රියදේව වෙත ගෙනයන අාකාරය මා බලා සිටින බව ඔවුන් නොදැකිම නිසා ප්‍රියදේව පටිගත කල සියල්ල අසන අාකාරය මා බලා සිටියෙමි .කුමක් සිදුවනවාදැයි මා නෙදනිමි.
වසර දෙකකට පෙර එක් දිනක ප්‍රියදේව තම දුරකතනයෙන් මා අමතා පැයකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ කියු කතා අද මෙන් මා හට මතකය .එම සැලසුම හමුවේ තිබුණේ සුරංගි කොළඹ කැදවා ගැනිමේ සැලසුම බව සිතන්නට අද මා ප්‍රමාද වැඩිය.
මීට පෙර මා රංගනය පිළිබද හැදැරු අභ්‍යස හැරෙන්නට මේ වන තෙක් හිතට දැනේන කිසිවක් මා හට ප්‍රියදේව කියා දි නැත .ප්‍රියදේවගේ කොළු ගැටයන් උදේ සිට දහවල් වන තෙක් අතපය නලියන අභ්‍යාස කරන්නේ නළුවෙකු හදන්නද නොමැති නම් නැට්ටුවෙකු හදන්නද යන්න සිතා ගැනිමට නොහැකිය.
විටෙක් හුස්ම නාසය හරහා පපුවට ගෙන යන මා වැඩි වෙළාවක් රදවා ගනිමින් හිමිහිට අවකාශයට එක් කලෙමි.මාස ගණනාවක් තිස්සේ මනසට මහත්වු අභිමානයක් එක් කරමින් ඉගෙන ගනු ලැබු වැඩමුළු හැරෙන්නට සුදර්ශිය ජිවිතයේ කුහක කම් විදින්නට මෙන්ම කිසිවක් නොදන්නා මිනිසෙකු සේ ජවිත් විමට සිදුවිම හැරෙන්නට වෙනත් කිසිවක් ලබා ගත් බවක් මා හට දැනුනේ නැත.
දින කිපයක් ගත වුවද සුරංගි දක්නට නැත.ඇය ප්‍රියදේවගේ හිතවතෙකු ගේ නිවසක නතර කර සිටින බවත් අසන්නට ලැබිණ.
බොරැල්ල කර ගමන් ගන්නා බස්රථයක නැගුන මා සේනග අතරින් ඉදිරිට ගියේ විවිධ වු චරිත මා ඉදිරයේ රගන චරිත දෙස බලමිනය.
සවස හය පමන වන වට බොරැල්ල හංදියට ගිය මා රාත්‍රිය ගැන තව දුරට සිතුවේමි.අද රෑ කොතනක හෝ සිටිය යුතුය .මා සමග කාලයක් තිස්සේ ඇසුරු කල ධංජය මා හට හමුවනුයේ විහාරස්ථානයක භික්ෂුවක් ලෙස ජිවත් වන සමයෙදිය තම ජිවිතය පිළිබද තනිවම ගත්ත තිරිනයක් මත සිවුරු හැර තමා කැමති පරිදි ගිහිව ජිවිත් විමට පටන් ගත්තේකි .
අද මට නවතින්න තැනක් නෑ තව දවසක් කොළඹ ඉන්න වෙනවා ඉන්න තැනක් ඕනෑ .......විනාඩි කිපයකින් පසුව ඔහු නැවත වරක් මා හට දුරකතනයෙන් කතා කර පවසා සිටියේ කඩුවෙල විහාරස්ථනයක් ඇති බවත් එහ රාත්‍රිය ගත කිරිමට හැකි බවත්ය.
කොළඹ නගරයේ සිට පැය කිපයක් ගත කර විහාරස්ථනයට ගිය අපට මගේ මිත්‍රයා හදුනා ගත් ස්වාමින් වහන්සේ හමු නොවු අතර එදා දිනයෙදි සිටි ස්වාමින් වහනසේ සමග කතා කර අළුතින් තැනුව කාමරයක් සිටින්නට සිදු විය.
පසුදා පහන් වු අප විහාර මන්දිරයට එපිටින් වු පයිපයෙන් මුව සොදාගන්නා ලදි.
පසුව අප බොරැල්ට පැමිණ බම්බලපිටිය බස් රථයක් නැගි සුදර්ශයට පැමිණියමු.
අාපන ශාලවෙන් බඩට යමක් දා ගත්ත අපි එළියට ගොස් තවත් කිප දෙනෙකු සමග ආගිය තොරතුරු කතා කරන්නට පටන් ගත්තෙමු.
සුරංගි දිනේන් දින වෙනස් වෙන බව දැනෙන විට දුකක් සිතට අති වුවද
සියල්ල දෙස උපේක්ෂා සහගතව බලා සිටිම හැර කිසිවක් මා හට ඉතිරිව නැත.
අනුරාධපුරට යන්නට එන්නට පමනක් මා සිටිය යුතුය.අනිත් උන් කව්ද ඇසු විට බප්පගේ දියණිය බව කියන්නට මා පුරුදුව සිටියෙමි .ඒ බව මා ඇයටද පැවසුවෙමි .අයිය නංගි නළු නිළියන් විමට කොළඹට පැමිණිම ඇතැමුනට ගැටළුවක් විය.
ප්‍රියදේව තම මෝට රථයෙන් තනිවම එන ගමන දැන් වෙනස් කර ඇත.සුරංගි සහ තවත් කීප දෙනෙකු මෝටරථයෙන් රැගෙන එමට පටන් ගෙන තිබේ .සුරංගි ඉද හිට පංතියට එන්නේ කවර නම් කරුනක් ද යන්න විමසුවද විවිධ කතා කියන ඇය එම ප්‍රශ්නයෙන් මිදි පලායයි.
සියල්ල වටහා ගැනිමට උත්සහ කිරිම අසිරු වුවද සියල්ල නොදන්නා පරිදි සිටින්නට මා විසින් ගත් උතසහය සාර්ථ විය.
පංති කාමරයේ නළු නිළියන් කල්ලි ගැසි තම රංගනය ඉගෙන නිමින් සිටි මා ඔවුන් ගැන සිතන සිතුවිලි අපුරු වුයේ එකිනෙකා තම තමන් ජිවත් වන ලෝකය තුල කරන කියන දේවල් සහ රග දක්වන බොරුව වටහා ගැනිම අසිරු වු බැවින...

සුරංගනාවියන් නොවුනට එහෙම හිතාගෙන පැමිණි අය වෙනම සිටි අතර පොත්ත කළු උන් වෙනම සිටින කලාවක් දක්නට ලැබිණ.සුදර්ශී ශාලාවේ කොනකට වී නිහඩව සිටින්නට සිතුන වාර අනන්ත වු අතර අදද මට එසේ සිතින.බස් රථයේ රාත්‍රිය පුරාවට ලද අතදැකිම් පංතිකාමරය තුලින් ලබා ගැනිමට නොහැකි විය.රාත්‍රියක් ගතවන විට නැගෙනහිර සිට බස්නාහිරට එන මා ගැහැණු පිරිම් දෙපිරිස කරන කියන දැ රසවත්ව සංස්කරණය කර සංගිතවත් කර සිනමාවක් ගොඩ නැගුවෙමි. සියල්ල රසවිදිය හැකි සිනමාවක් මිස බස් රථයක රාත්‍රියක් එහි මට දැනුනේ නැත.
අද සර් නැතිළු ලොකු වැඩකට අතගහලා ....රවින්ද්‍ර තමන් දන්න දේ විකාශනය කරන්නට විය......
එකිනෙකා තම තමන් දන්න නොදන්න ලැබු අත්දැකිම් විනාඩි කිපයක් තුල බෙදාගන්නට විය.ආතක් පාතක නැති උනත් කුමක්දෝ හේතුවකට හතලිහක් පමන වන සිසුන් අතර මා පිස්සු හුරතලෙක් විය.ඇතැම් උන් මහ නළුවන් සේ කල්ලි ගැසි උඩගු ලෙස නළුවන් නිලියන් සේ අවිඥානිකව සැරිසරණ අාකාරය දකින විට කුමක්දෝ විකාරයක් ප්‍රධර්ශනය විය.ඔවුනට සිනමවා සුදර්ශි ශාලාව විය එහි කැමරවක් නැත.නමුත් කුමක්දො මල පිස්සුවක් උනට තිබිණ.....

යටිගම්මන ප්‍රියදේවගේ ප්‍රධාන ගෝලයා වු අතර ඔහු දෙන විදාන අවසාන විදාන බවට සියල්න නිර්දේශ කරන ලදි. එකා පසුපසු එකා පෙළ ගැසි රගපාන්නද නැත්නම් නටන්නද නැත්නම් ලිහිල් වන්නද නොදැන එකාමෙන් අතපය විහිදුවන්නට විය.දෙන විදාන මත ක්‍රියා කල නළුවන් තමා අනෙකාට වඩා දන්න බවත් කරන බවත් දැනෙනට හරින්නට ගත් උත්සහය මහත්ඵල අානිසංස ඇති සිදු විමක් විය...
ඒ නිසාම අමුතුම අමුතු කැපී පේන කණ්ඩායමක් නිර්මණය විය......
රාත්‍රියේ බස් රථයේ නිදි නොලබා පැමිණි මා මෙම පිරිසත් සමග ශාරිරික අභ්‍යස කරන විට මා හට දැනෙන ශාරිරික වේදනාව පසුපස අනිත් උන් නලියන විට මා හට තව තවත් අත්ම ශක්තියක් ඇති විය. එකිනෙකා තම තමන් ජිවත් වන සමාජය හමුවේ ඔවුන් අතර වු දර්ශනයන් හැකි උපරිම අයුරින් රග දැක්විමට ගන්නා උත්සහ අපුරු විය.නළුවෙක් වන්න කොළඹට ආ මා නළුකම විදින අයෙකු බවට පතිකිරිමට සුදර්ශියට හැකිවිය..
පැයක් පමන කාලයක් අැගේ හිරි හැර ගත් නවක නළුවන් දහඩිය මහන්සිය අතහැර දැබුණ විවේකය කැන්ටිමටත් අසල් ඇති ගසක් යට අල්ලප සල්ලායටත් වෙන්කරන්නට විය.අතේ ඇති සල්ලි දහවල් කෑම වේලක් වෙනුවෙන් වැය කිරිම මා හට කල නොහැක.රැකියාවක් නැති සියල්ල අතහැර දැමු සිද්ධාරත පිඩු සිගා වැඩියා සේ මමද කෙල්ලන් ලගට ගොස් බත් කට කට විහිළුවෙන් කන්නට විිය.බඩ පුරවා ගත් මා දහවල ආහාරය ගෙන සවස හතර වන තෙක් සිටින්නට වෙර ගතිමි.
අනුරාධපුරයේ සිට පැමිණේන කාලයේ සුරංගි ආරක්ෂා කිරිම මාගේ රාජකාරියක් විය.ඇය අද්භුත චරිතයක් විය.ප්‍රියදේව තම සිත තුල දහසක් අරමුණු එකලස් කල අතර සුරංගි කව්ද මොනවද කරන්නේ මා කව්ද ඇය කව්ද යන වග පිලිබදව කිසිවක් විදර්ශනය නොකලෙය.ප්‍රියදේවට තම සිනමාව හමුවේ සුරංගි කොටු කර කුමණ හෝ දඩබ්බර චරිතයක් රග දැක්විමට ලැබිම අභිමානයක් විය.
අවසානයක් නැත ආරම්භයක්ද නැත.ප්‍රියදේව සියල්ල මරාදමා තම ජිවිතය සුරංගි වටා එක්කර ඇත. ප්‍රියදේව පැයක පමන කාලයක් එක්තාරා රාත්‍රියක් පුරා දුරකතනයෙන් කියු කතාව අද මා විදිමි.
ශාලාව පුරා සංගිත කණ්ඩයක් වාදනයවේ සුදර්ශි ශාලාවේ බිම දිගාවු සියල්ලන් අතර මා ද විය.දෙනෙත් පියා එයට සවන් දිය යුතුය.රාත්‍රිය පුරා නින්දක් නොවු දෙනෙතට එය රමණිය අත්දැකිමකි.ශාලාව පුරා හමායන සිහිල් සුළං රැල්ලක් ගත දැවටි දහදිය සිහිල් කර හමායයි.

බොරැල්ල හංදියේ බිම්ගේ යටන් හංදිය පැනගත් මා බෞද්ධාලෝක මාවතට පිවිස එකෙකුට එකෙක් නැති හිනාවක් දායවක් මුහුණක නැති මිනිසුන් අතරින් සුදර්ශිය පැත්තට යන්නට පිටත් උනෙමී.බස් රථයක යනවට වඩා පයින් යන එක වටිනවා කියලා මට හිතුනා.......ඇගේ හැප්පෙන් ගැහැණු පිරිමි අතර එක එක චරිත සියල්ල සිනාමාවක චරිත, වෙනසක් කියන්න බෑ....සුරංගනා ලෝකවල සිට බැසයන අමුතු මිනිස්සු ඒ අතර සිටියා.
කාලගුණ විද්‍යා දෙපාර්ගමේන්තව පසු කරන විට කන්දෙක අතරින් දහදිය බිදු කිපයක් පහලට ගලා බැස්ස බව ඉතා හොදින් දැනුනා.....
ජිවිතය ගැන වෙනස් විදියට හිතන්න පුළුවන් තැනක් හොයන්නයි වෙනස් විදියට හිතන්න පටන්ගන්න ගිහින් නිදිමරණ්න පයින් යන්න අනුන්ගේ ඉදුල් කන්න වෙන එක ගැන එච්චර හිතුවේ නෑ ....හිතුවත් කරන්න කිසිම දෙයක් ඉතිරිව තිබුණේ නෑ......
සුදර්ශය ඇතුලේ නිදා ගෙන හිටිය බල්ලෙක් මගේ දිහා බලලා නැවතත් ගුලි ගැහැණා....මුරකරු ඇනුම් දෙක තුනක් එකට එකතු කරලා හයියෙන් එකක් පිට කරලා දැම්මා ..මටත් නිදිමත හැදෙන්න.....පුංචි ගෙට්ටු කැල්ලෙන් ඇතුළු වුන මා නුගය පැත්තට ගියේ මුහුණ ටිකක් සොදගන්න බලාගෙන ..
කව්රුවත් පැමිණිය බවක් දක්නට නැත හිමින් වතුර වැටෙන පයිප්පයෙන් මුහුණත් ඇගත් තෙමා ගත් මෘ වෙනත් ඇදුමකින් සැරසුනෙමි .....පසුගිය සතිය තුල දින තුනක් සිදු කල දේවල් ගැන හිතන එක ඇරෙන්න වෙනස දෙයක් හිතට පැමිණියේ නැත.....
ඉපැරණි බිත්ති කැලි අතරින් සුදර්ශිය නටබුන් ගොඩක් මැද පිහිටි යුද පිටියක් සිරිය ගෙන තිබු බව මෙමට සිතින.
දහවල් වන විට බිලින් ගහ අස්සෙන් ගොස් පුටු දෙක තුනක් තබා ගනිමින් නටබුන් අතර සිට සිගරට්ටුවක් උරන අය දක්නට ලැබේ .සිනමාව තුල මෙන්ම වේදිකව තුල සිටින දැවැන්ත චරිත විවිධ දේ කතා කරමින් දුම දමන්නේ ...මෙම නටබුන් අතරය......
අමුතු විදියට සිතන එකත් වදයක් බවට පත්වුයේ අමුතු මිනිස්සු කරන කියන දේවල් ඇතැම් විට අවුල් සහගත වීම නිසාවෙනි.කලා කරුවන් පොළොවේ පය ගසා මිනිසුන්ගේ හදවත් සුවපත් කරන පිරික් මෙන්ම වින්දනයෙන් ප්‍රඥාව කරා මිනිසා රැගෙන යන පිරිසක් බවට කටකතා පැතිර පවතින් නිසාවෙනි...එය කට කතාවක්මය.පුරසාරම් දොඩන එකිනෙකා අතර ඇති පරස්පර වින්දනයන් කියන වසර ගණනක් තම ජිවිතය ගැන පුරසාම් කියන අමුතුම ජාතක කතා චරිත ඒ අතර විය.
පසුගිය දිනක සිගරට්ටු උරමින් සිටි නට්‍ය කරුවන් කිපදෙනෙකු මා හට තමන් සමිපයට එන්නට පැවසිම අමුතු පිළිගැනිමක බවට පත්විය..

මල්ලි කොහෙද ....උඔ
අම්පාරේ ..මා පැවසුවෙමි......අම්පාරේ උනාට කමක් නෑ ගානට ඉදපන් වැඩිය කෑලි එපා ....සියල්ල තුස්තිම් භූතය කිසිවක් නොදන්න මා ඉන් ඉවත් වුයේ මට වඩා ඉහ නිකට පැසුන නළුවන්ට ගරුසරු ඇතිවය.
පෙරවරු අට පමන වන විට එකා දෙන්නා ශාලාවට ඇතුවුයේ ඇදුම් මාරුකර ගැනිමට සහ පසුගිය සතියේ දෙබස් බලා ගැනිමටය .
එකිනෙකා ගල්දොර බිද එළියට යන්න ඇති අසාව හේතුවෙන් එතැන සිට අමුතු ලෝකවල සැරි සරන්නට පටන් ගනි.
රාත්‍රිය පුරාවට අම්පාරේ සිට බස් රථයෙන් නිදිවර්ජිතව පැමිණී මාහට දැනේන මහන්සිය සහ නිදිමත අමතක කරනුයේ ජිවිතය වෙනස් කරනට ලැබුණ අවස්ථාව ඉතාමත් වැදගත් බවට සිතනනට වු නිසාවෙනි....